ميگيرد و حكومت هم آن وجه را بالمضاعف بر بلوك و قصبات خراسان توزيع نموده و تقريبا شش هزار تومان وصول نموده سه هزار تومانش را برئيس تلگرافخانه ميپردازد و ما بقى را خودش مىخورد و اين يكى از شعب مداخل حكام است و به همين ملاحظه است كه رؤساى تلگراف - خانه ( تلگرافخانه ) براى مأموريت بشهرها مبالغى تقديم ميدهند و با مواجب بسيار جزئى متحمل مخارج كلى ميشوند ، چنان كه شاهزاده جليل ميرزا رئيس تلگرافخانه خراسان از قرار ماهى بيست و پنج تومان مواجب دارد در حالتى كه بيست و پنج تومان فقط مخارج قهوه‌خانه او نميشود ولى با نهايت ميل و رغبت ، زياده از مواجب دو سال خودش را تقديم داده تا به اين شهر مأموريت پيدا كرده و مداخل متفرقه تلگرافخانه بسيار است ، منجمله همان گرفتن خلعت و رشوه از حكام است كه گفتم رئيس تلگرافخانه خراسان فقط سه هزار تومان از حكومت ميگيرد و حكومت هم از حكام جزو وصول نموده به او ميدهد من جمله از حاكم كلات سالى سى تومان ميگيرند بعلاوه خلعت و انعام متفرقه هم از حاكم ميگيرند مثلا هر وقت تلگراف خوبى از دولت براى حكومت بياورند از قبيل اخبار از بقاء حكومت يا اظهار رضايت شخص سلطنت و امثال آنها ناچار مژده‌گانى خواهند گرفت و در حوادث واقعه كه بميل حكومت راپورت بدولت ميدهند و او را بىگناه جلوه ميدهند حاكم ناچار است انعامى بدهد ، در كلات هم تقريبا به همين ترتيب بود حكومت در هر ماه شش تومان برئيس تلگرافخانه مواجب ميداد بعلاوه گندم و برنج و بره و روغن و زغال و هيزم و تقريبا تمام ما يحتاج تلگرافچى را ناچار ميپرداخت مداخل هم از براى او ميرسانيد ، بارى رئيس تازه بر حاكم وارد شد و خيلى اظهار جلالت قدر كرد و ميگفت شأن من نبوده كه در كلات مأمور باشم بلكه بنا بود سبزوار يا